طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

ازعلم درطول تاریخ بشر تعاریف مختلفی شده است ازگسترده ترین تعریف تا محدودترین آن وامروزه دانشمندان آنرا در محدوده آنچه درآکادمی های علمی پذیرفته شده می دانند وان هم محصول تجارب بشری است که غالبا درطول زمان تغییر می کنند وبه عبارتی عموما ازمظنونات اند تا یقینیات واین امر بمنزله اینستکه انسان مسکن خودرا درروی یک کشتی بسازد که مدام درگیر با امواج است وناآرام

اما علم گسترده‌تر ازاینهاست ومی تواند محصول تلاش‌های فردی شخص باشد ویا برگرفته از کلام وحی که می تواند برایش یقین بیاورد و بنای خودرا برآب قرار ندهد

معارف بشری تنها مقبولات مراکز علمی نیست که بیشتر هم ظنی هستند بلکه منشا علم می تواند محصول تلاش درون انسان ویا پیام آسمانی باشد

آیا مراکز علمی می توآنند وجود خدا را رد کنند ویانادرستی ادیان را ؟ ویا اینکه در آینده بشر چه روی خواهد آمد؟

اینها از مقوله تعریف امروزی خارج است واساسا دانشمندان ورود نمی کنند مگر پیامبران فلاسفه وعارفان

دانش امروز درباره اینان چه می گویند؟

آیا خرافات می دانند؟ ویا اینکه می گویند در چارچوب کاری ما نیست.

آیا مراکزی برای بررسی اینگونه مباحث هست؟ ویا ردیه ای برآنها زده شده است؟

پاسخ بدین سوالات مارا وامی دارد که معارف بشری را محدود به تنها نتایج آزمایش درآزمایشگاه نکنیم وبه تفحص در جمیع جهات بپردازیم

اینکه علم را محدود به نظریات علمی محدود کنیم که مدام درتحولند ستم بر کلیت معارف بشری است

البته موهومات هرگز دراین امر جای ندارد