طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

در انقلاب مشروطیت قرار بود که استقلال قوا باشد وشاه غیر مسوول وازطرف دیگر چند مجتهد درقوه مقننه نظارت بر مصوبات مجلس را داشته باشند به عبارتی کشور پادشاهی دینی بود اما درعمل تبدیل شد به دیکتاتوری ضد دینی

برهمین اساس ملت ایران درانقلاب اسلامی بدنبال همان خواسته خود در انقلاب مشروطه بود یعنی اگر فردی رهبر می گردد همانند پادشاه غیر مسوول باشد وقوای سه گانه هریک مستقل وقوانین با نظارت چند فقیه باشد

اما بجز دوره اول انتخابات مسیر مردم سالاری بسوی روحانیت سالاری تغییر یافت وجمهوری اسلامی شد حکومت اسلامی

در چنین حکومتی آشکار است که احکام دین با برداشت‌های تندروانه ومتحجرانه انجام می گردد تا بقای حکومت استمرار یابد 

مثلا برای هرفردی که برای نظام خطر ایجاد کند اعدام در نظر گرفته می شود درحالیکه در یک مردم سالاری دینی اعدام بسیار محدود است وان هم درمورد قتل عمد وبدون رضایت ولی دم ومواردی دیگر 

درنتیجه ملت ایران مظلوم واقعی دردوانقلاب بزرگ خود بود 

یا دیکتاتوری ضددینی ویا استبداد دینی برآن حاکم گردید

به امید مردم سالاری دینی که گمشده دو انقلاب بوده است