طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

در نماز های جمعه این هفته مساله انتقام خون رهبر شهید مطرح بود وهر سخنرانی این خونخواهی را حق قطعی خود می دانستند

 اما در اینکه این حق از کیست؟ تفاوت  وجودداشت

بنده براساس قانون مجازات اسلامی وگذری بر گوشه تاریخ نکاتی را درزیر می آورم

هر قتل عمدی قصاص دارد و این امر برعهده اولیای دم است

واگر اولیای دم ببخشند منتفی است ویا تبدیل به دیه می شود

اولیای دم درمورد رهبر شهید فرزندان ایشان هستند وتصمیم با آنان است. 

چون اقدام به قصاص بسادگی میسور نیست وجنبه سیاسی  هم دارد باید نظام دراین مورد تصمیم بگیرد

تصمیم به چند صورت قابل دریافت است

یا شورای عالی امنیت ملی تصویب کند وبه امضای رهبری برسد

یا مجلس شورای اسلامی قانونی دراین مورد تصویب کند

ویا اینکه ازملت ایران همه پرسی شود

البته می توان علیه مباشران  جرم  در دادگاه صالح غیابی رسیدگی وحکم صادر شود وبرای اجرا به یک مرجع صالح بین المللی ارسال گردد

امام علی درمورد ابن ملجم به فرزندانشان سفارش کردند اگر زنده ماندم خود تصمیم می گیرم ودرصورت مرگ یا ببخشید ویا تنها یک ضربه بزنیدمبادا عدالت را رعایت نکنید

البته ضرب المثلی در پارسی هم هست که درعفو لذتی است که در انتقام نیست واین بیان اخلاقی نیر می تواند راهگشا باشد