طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

آیا کشور می تواند بدون حضور روحانیت مدیریت شود؟

وآیا روحانیت با چه شرطی حاضر است ازمدیریت کشور کنار رود؟

ما می دانیم که درطول بیش ازدو قرن حضور اولیا پس از پیامبر تنها حدود ۵ سال مدیریت جامعه دراختیار امام علی بود و اولیا بیشتر درنقش مشاور ویا مرجعیت دینی عمل می کردند.

بنابراین الزام به حضور روحانیت در مدیریت جامعه جای بحث دارد واساسا روحانیت هم تمایلی به داشتن سمت در مدیریت کشور ندارد.

اما عدم حضور هم موجب نگرانی در دور شدن جامعه از دین است. در این صورت چه باید کرد تا این نگرانی برطرف گردد

مهمترین خواسته روحانیت اعمال قوانین اسلامی است نه مدیریت جامعه واین امر در قانون اساسی مشروطه بود ولی هرگز اجرا نشد

اگر در کشور یک نظام مردم سالار خالص بوجود آید وسپس کلیه قوانین آن از طریق شورای نگهبان که دارای ۶ عضو فقیه و۶ عضو حقوقدان که وظیفه نگهبانی از احکام الهی وبشری دارند بگذرد کشور بوسیله مردم وقوانین اسلامی مدیریت می گردد.

دراین صورت مدیریت جامعه برعهده منتخبین مردم است و قوانینی که درجامعه اجرا می شود منطبق با دین وحقوق بشر است وارضا کننده همه اتباع کشور 

آیا چنین سیستمی مقبول روحانیت نیست؟

اگر نیست چرا؟

به عبارتی آیا میان مناصب دولتی واسلامیت ملازمه ای وجود دارد؟