طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

در منطق ارسطویی درتعریف علم آمده است که

حضور خود شئی یا صورت آن ویا مفهوم آن نزد ذهن

درواقع در این تعریف به مصادیق علم اشاره شده است یعنی تعریف علم به مصادیق آن

دراین تعریف سه گونه علم یا معرفت مطرح است

آگاهی مستقیم بخود شئی یا صورت آن ویا مفهوم آن

در اولی خود امر نزد ذهن قرار دارد مانند بدیهیات ویا موارد عرفانیان

دردومی صورت امر درذهن قرار می گیرد مانند امور علمی امروز که با حس وآزمایش مشاهده می شود

وسومی مفهوم امری که دارای صورت نیست نزد فیلسوفان مانند مفاهیم فلسفی ویا ریاضیات مفهومی 

درنتیجه خدارا در سه معرفت بالا می توان یا درذهن حضورش را یافت ویا دانشمندان در صورت اشیا می یابند ویا فیلسوفان در تفکرات خود مفهوم آنرا درک می کنند

اما یک سوال مهم نقش پیامبران دراین میانه چیست؟ ونقش دین در معارف بشری؟

پیامبران حاملان پیام هستند وپیام حاوی اموری است که در سه معرفت بالا نمی گنجد وهمان علم غیب است که خداوند ازطریق رسولانش به بشر می آموزد مانند آینده وجهان آخرت و روح وفرشتگان 

مواردی که ذهن بشر قادر به دریافت آنها نیست وباید ازسوی خداوند هدایت گردد

بنابراین یک معرفت دیگر هم افزوده می شود که مستقیم ازسوی خدا به انسان ارائه می گردد