طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

در قانون اساسی مصوب ۵۸ مقررشد بود تفسیر این قانون با شورای نگهبان است وان شورا با یک تفسیر من درآوردی وارد حیطه انتخابات شد وبا نظارت استصوابی مسیر مردم سالاری را به نفع طیف روحانیت حاکم قرار داد که اینک شاهدیم

اما نگرانی از این بود که شاید روزی مردم با همه پرسی بساط این تفسیر برچیده شود

لذا در اصلاح قانون اساسی درسال۶۸ آمدند در آخرین اصل یعنی ۱۷۷ راه را بر این همه پرسی بستند

درواقع ملت ایران دردرون یک سد قرار دارد که انتهایش مسدود وابتدایش تحت کنترل تا سد شکسته نشود واین یک فاجعه است

با نام مردم سالاری دینی نه ازمردم سالاری ونه ازدین چیزی نمی ماند وحکومت دردست طیف روحانیت خاصی تا مثلا ظهور ادعایی برقرار باشد که مشابه حکومت کلیسا درقرون وسطی است ویا آنچه در کشور اسرائیل است

نظام موجود باید انتخابات را از دست شورای نگهبان بگیرد چرا که خود این آمر دخالت قوه مقننه در امر اجراست وخلاف اصل تفکیک قوا

حرمت ملت بزرگوار را پاس دارید