طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

خلافت همان حکمرانی است که گاه حکمران منصوب مردم است وگاه منصوب خداوند

این دو کاملا ازیکدیگر جدا هستند وممکن است گاهی دریک فرد جمع شود.

ازروز نخست آفرینش انسان خداوند حاکم وخلیفه بود ودر اولین انسان منتخب اورا خلیفه خود قرار داد که شد خلیفه الله

واین سمت در افراد دیگری درطول تاریخ ادامه یافت نوح ابراهیم موسی عیسی ومحمد و در پیروان اهل‌بیت در علی ویازده نفر دیگر تا امروز که درعهده موعود غایب است

اینها منصوب الهی بودند وهست ونیازی به انتخاب دیگران ندارد .کسانی که متدین به دینی هستند از خلیفه الله پیروی می کنند خلافت آنان برامت است نه ملتی یا ملتهایی

اما در هرجامعه حاکمی بوسیله مردم برای مدیریت جامعه انتخاب می شود که اوخلیفه الناس است ومنتخب مردم

گاهی درتاریخ مشاهده می گردد که مردم بدون توجه به دینشان خلیفه الله را برای حکمرانی انتخاب می کنند این سمتی مردمی است نه الهی وقابل عزل هم هست درحالیکه خلافت الله قابل عزل نیست چون منصوب خداست

پیروان خلیفه الله همه متدین به دین اوهستند اما پیروان خلیفه الناس ممکن است ادیان گوناگون باشند

برای مثال پیامبر اسلام درمدینه بوسیله مردمان مسلمان وغیر آن انتخاب شدند ویا امام حسن حکمرانی انتخابی مردم را کنار گذاشت

امام راحل یک خلیفه الله بود وپیروانی داشت اما در ایران بوسیله اکثریت ملت با هردینی اورهبر وخلیفه الناس گردید

درتاریخ جهان مشاهده نشده است حاکمی یا پادشاهی مدعی پیامبری شده باشد اما برخی ازپیامبران واولیا به حکومت وپادشاهی برگزیده شدند واین نشانه تقدم نصب الهی بر انتخاب مردمی است .

هرگز خداوند منصوب خودرا ازمیان برگزیدگان بشری انتخاب نمی کند که قطعا اصلح مردم نیستند 

بنابراین حاکمان کشورها هرگز خودرا به خدا منسوب نکنند

که این نسبت کذب است ومجازات سخت دارد