خجسته بادروز فردوسی وزبان پارسی
· 25 اردیبهشت · خواندن 1 دقیقه به نام خدا
💫 کنون ای خردمند وصف خرد
💫بدین جایگه گفتن اندرخورد
✨کنون تا چه داری بیار از خرد
💫که گوش نیوشنده زو برخورد
✨خرد بهتر از هر چه ایزد بداد
💫ستایش خرد را به از راه داد
✨خرد رهنمای و خرد دلگشای
💫خرد دست گیرد به هر دو سرای
✨ازو شادمانی وزویت غمیست
💫وزویت فزونی وزویت کمیست
✨خرد تیره و مرد روشن روان
💫نباشد همی شادمان یک زمان
✨چه گفت آن خردمند مرد خرد
💫که دانا ز گفتار از برخورد
✨کسی کو خرد را ندارد ز پیش
💫دلش گردد از کردهٔ خویش ریش
✨هشیوار دیوانه خواند ورا
💫همان خویش بیگانه داند ورا
✨ازویی به هر دو سرای ارجمند
💫گسسته خرد پای دارد ببند
✨خرد چشم جانست چون بنگری
💫تو بیچشم شادان جهان نسپری
✨نخست آفرینش خرد را شناس
💫نگهبان جانست و آن سه پاس
✨سه پاس تو چشم است وگوش و زبان
💫کزین سه رسد نیک و بد بیگمان
✨خرد را و جان را که یارد ستود
💫و گر من ستایم که یارد شنود
✨حکیما چو کس نیست گفتن چه سود
💫ازین پس بگو کافرینش چه بود
✨تویی کردهٔ کردگار جهان
💫ببینی همی آشکار و نهان
✨به گفتار دانندگان راه جوی
💫به گیتی بپوی و به هر کس بگوی
✨ز هر دانشی چون سخن بشنوی
💫از آموختن یک زمان نغنوی
✨چو دیدار یابی به شاخ سخن
💫بدانی که دانش نیاید به بن