طرح مسائل بنیادین و اساسی

به نام خدا

وجود اختلاف امری طبیعی است ونمی توان جایی را یافت که درآن اختلاف نباشد حتی در طبیعت وموجودات آن واین یکی از برکات وجود است

اما حل اختلافات نیز مکان خاص خودش را دارد 

مثلا درخانواده اختلاف میان پدر ومادر باید در پستوی خانه بررسی شود نه میان فرزندان چون فرزندان نیاز به امنیت وآسایش دارند واختلاف فضارا ناامن می کند

جامعه حکم یک خانواده را دارد که مسوولان درحکم پدر و مادرند ومردم فرزندان آنان

مردم جامعه نیازمند امنیت وآرامش اند تا زندگی کنند

نمایندگان مجلس اگر اختلافی دارند دردرون مجلس حل کنند نه در میان مردم 

مسوولان اگر اختلافی دارند آنرا در شوراها ویا دانشگاه ها حل کنند نه به میان مردم بکشانند

اگر درنظام ومسئولان اختلافی هست میان خود حل کنند نه اینکه طرفداران خودرا وارد میدان کنند وقس علیهذا

امنیت وصلح حق مردم است و اختلاف مسوولان ربطی به مردم ندارد باید اختلافات را درمیان خود حل کنند وجامعه محل یار کشی نیست

صدا وسیما نباید محل طرح اختلافات باشد ویا وابسته یک گروه .باید برای امنیت جامعه تلاش کند

اگر نمی توانند اختلافات را برچینند کنار بروند تا کسان دیگری حلال مشکلات باشند

تزریق اختلاف به جامعه حکم تزریق سم را دارد که موجب مرگ وتباهی جامعه می شود

بجای فرار از اختلاف وانتقال آن به جامعه آنرا درمیان خود حل کرده ویا خودرا کنار بکشند

درمورد رفع اختلاف میان نظام ومسئولان بهترین راه ارجاع امر به قوه مقننه است تا با تصویب قانون قانونمداری حاکم گردد

به نام خدا

درخبرها آمده بود که هنوز درمورد مکان دفن رهبر شهید تصمیمی گرفته نشده است

با توجه به اینکه رهبر شهید پیرو امام امت بوده اند آیا مناسب نیست که ایشان درکنار قبر امام امت دفن شوند؟

تا مردم ایران ومیهمانان خارجی به هنگام دیدار یکجا رهبران گذشته را زیارت کنند 

درواقع آرامگاه امام امت مکان دفن همه رهبران آینده نیز باشد

به نام خدا

هستی را خدایی است وان خدا برای بقای خود نیاز به جنگ ندارد او عالم وقادر مطلق است وهمه دربرابر منطق او مطیع

بنابراین درپیام خداوند به رسولانش برای انسان ها جنگی مطرح نگردیده است مگر دفاع که امری خردمندانه است ونیاز به پیام ندارد.

هرآنچه جنگ درمیان حکومت ها اعم از دینی وغیر دینی بوده وهست  ربطی به پیام خداوند ندارد ومساله بقای حکومت هاست

آیا درمیان پیامبران الهی ازجمله ابراهیم موسی وعیسی جنگی درزمان آنان رخ داده است؟

دردوران پیامبر اسلام چون حکومت تشکیل شد تمامی غزوات جنبه دفاعی داشت با صلح درمدینه آغاز وبا صلح درمکه پایان یافت.

تمامی جنگ ها برای افزودن ثروت قدرت وشوکت است و پیامبران نیازی بدان ها نداشتند تا بجنگند .

یک حکومت دینی که متکی به آراء مردم است نیازی برای بقا به جنگ ندارد بقای آن خواسته مردم است تنها دربرابر دشمن خارجی بدفاع می پردازد.

جنگ حتی درمیان جانوران نیز وجودندارد واگر حمله ای صورت می پذیرد برای حداقل تامین زندگی است وپس ازآن منتفی می گردد واین هم برای بقای نسل جانور لازم است

اما بقای انسان برکشتن دیگران نیست بلکه بر همزیستی وانسانیت است ولذا قتل یک نفر همچون قتل همه انسان ها تلقی شده است.

به نام خدا 

طبق قسمت آخر اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی

رهبر دربرابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است.

این اصل مترقی یکی ازدست آوردهای مهم درقانون اساسی کشور است.

برای مثال رهبر همانند دیگران یک رای دارد و دربرابر قوانین کشور همانند دیگران اند ونظرات ایشان همانند نظرات دیگران الزام آور نیست مگر قانون الزام آور کرده باشد

بنابراین درمورد مساله تفاهم موجود آنانکه مخالفت خودرا متکی بر نظر رهبری اعلام می کنند بفرض که رهبری نظر موافق نداشته باشند یک رای محسوب ودربرابر اکثریت کارا نیست

ولذا پیشنهاد بنده اینست که همگی دربرابر قانون خاضع باشیم ودراجرای آن بکوشیم

به نام خدا

آنچه در هستی بوسیله خود هستی یا مبدا آن خلق شده است 

اصیل است ووجود اصیل تک ویکتاست ودارای هویت واقعی وهرگز ازمیان نمی رود

اما موجوداتی هستند که توسط انسان خلق شده اند اینها اعتباری اند واصالت وهویت ندارند مگر ثبت شوند و قابل انحلال هستند مانند

شرکت ها احزاب جوامع کشورها دولت ها سازمان ملل 

تمامی این موارد اعتباری اند وبوسیله انسان ایجاد شده اند وگاه بوسیله موجودات اعتباری خلق شده اند مانند سازمان ملل که از دولت ها که خود اعتباری اند ایجاد شده است

یک سوال مهم قابل طرح است که آیا ادیان برای انسان هاست ویا برای مخلوقات انسان نیز هست؟

مثلا اسلام برای هدایت فرد آمده است یا شامل مجموعه های انسانی نیز می شود؟

به عبارتی آیا دین برای موجود اصیل است یا همه موجودات ازجمله اعتباریات؟

انسان مخلوق خداوند است وبرای هدفی آفریده شده است پس پیامبران را برای هدایت آنان دررسیدن به هدف ارسال داشته است

اگر انسان مخلوقی را می آفریند حتما هدفی دارد وباید برای آن مخلوق ضوابطی برقرار کند

بنابراین موجودات اعتباری مورد خطاب خداوند نیستند ودر رستاخیز آنها حضور ندارند آنکه حضور دارد انسان است وبس

به نام خدا

سه دسته از  بزرگان درمورد مبدا ومعاد هستی نظر خودرا روشن می دهند وچگونه زیستن را بیان می کنند

عارفان فیلسوفان وپیامبران

عارفان آنرا می بینند فیلسوفان می فهمند وپیامبران از قول مبدا نقل قول می کنند

اما دانشمندان علوم آنانکه درپی مبدا هستی هستند تا کنون موفق نشده اند وبه نظر می رسد هرگز بدان دست نیابند وراهی بی انتها را درپیش دارند وبنابراین درمورد چگونه زیستن بر ظن وگمان تکیه دارند.

آنچه وجه مشترک تلاش همه این بزرگان است آن انسان وسرنوشت اوست که ازکجا آمده ؟ به کجا می رود؟ وهدف از آمدن چه بوده است؟

به نام خدا

شما که با تفاهم موجود مخالفید با فرض اینکه مخالفت شما هم کاملا با دلیل ومنطقی است چرا با داشتن همه ابزارهای قدرت درطول نیم قرن نتوانستید خواسته خودرا درکشور پیاده کنید؟

اگر نتوانستید تا کنون کاری کنید قطعا بعد ازاین هم نمی توانید کاری کنید.

اگر پاسخ شما به سوال بالا این باشد که دولت‌ها ومجالس شورا با برنامه های شما مخالفت کرده اند 

این سوال مطرح می شود که مگر دولت‌ها ومجلس شورای اسلامی نمایندگان مردم نیستند؟ وکشور متعلق به ملت نیست که نتواند تصمیم بگیرد؟

بنابراین شما یا ناتوان بودید از پیاده کردن خواسته های خود ویا ملت موافق با آنها نبوده است درهردو حال اعتراض شما بی فایده است حتی اگر دولت هم توفیقی بدست نیاورد

اما یک پیشنهاد بیاییم بهمین دولت ومجلس نیم بند کمک کنیم تا موفق شود و سپس با هم درایجاد یک نظام مردم سالار وقانونمدار بدون دخالت شورای نگهبان تلاش کنیم تا همه ایرانیان مهاجرت کرده به کشورشان برگردند.